Zmiany w zakresie wydawania świadectwa pracy

Od dnia 21 marca 2011 r. obowiązują znowelizowane przepisy dotyczące wydawania świadectwa pracy, zgodnie z którymi pracodawca ma obowiązek wydać pracownikowi świadectwo pracy obejmujące okresy zatrudnienia na podstawie umów o pracę (na okres próbny, na czas określony, na czas wykonywania określonej pracy) zawartych w okresie 24 miesięcy, poczynając od zawarcia pierwszej z nich. Umowy te nie muszą następować po sobie bezpośrednio, mogą pomiędzy nimi występować przerwy. Jeżeli jednak rozwiązanie lub wygaśnięcie umowy o pracę nawiązanej przed upływem 24 miesięcy przypada po upływie tego terminu, świadectwo pracy wydaje się w dniu rozwiązania lub wygaśnięcia takiej umowy o pracę.

Zgodnie z nowymi przepisami wydanie świadectwa pracy za umowy ,,terminowe’’, powinno nastąpić:

o z dniem upływu 24 – miesięcznego terminu liczonego od zawarcia pierwszej terminowej umowy o pracę, albo
o z dniem rozwiązania lub wygaśnięcia umowy o pracę (jeżeli umowa ta trwała w dniu upływu 24 miesięcznego terminu),
o na żądanie pracownika po każdej zakończonej umowie terminowej, za okres zatrudnienia na podstawie tej umowy, lub za kilka okresów już zakończonych umów terminowych.

Ponadto, pracownik może w każdym czasie zażądać wydania świadectwa pracy w związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem każdej umowy o pracę. Pracodawca jest wówczas obowiązany wydać świadectwo pracy w ciągu 7 dni od dnia złożenia pisemnego wniosku.

Zmiany w zakresie badań lekarskich

Od dnia 21 marca 2011 r. obowiązuje też zmiana art. 229 § 1 k.p. W wyniku nowelizacji, jeżeli przerwa pomiędzy umowami o pracę zawieranymi z pracownikiem nie przekracza 30 dni a pracownik ma wykonywać pracę na tym samym stanowisku lub stanowisku o takich samych warunkach, wówczas nie trzeba go kierować na wstępne badania lekarskie. Nowelizacja tego przepisu doprecyzowała okres czasu jaki ma dzielić umowy zawierane z pracownikiem, by pracodawca nie musiał wysyłać go na badania wstępne. Wcześniejsze regulacje zakładały, że badaniom lekarskim nie podlegały osoby przyjmowane ponownie do pracy u danego pracodawcy na to samo stanowisko lub na stanowisko o takich samych warunkach pracy, na podstawie kolejnej umowy o pracę zawartej bezpośrednio po rozwiązaniu lub wygaśnięciu poprzedniej umowy o pracę z tym pracodawcą.

Zatem, na skutek nowelizacji, z art. 229 § 1 k.p. został wykreślony zwrot ,,bezpośrednio’’ wzbudzający wątpliwości interpretacyjne, a w jego miejsce ustawodawca wskazał konkretny termin 30 dni.

W dniu 18 listopada br. prezydent podpisał ustawę z dnia 24 czerwca 2010r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2010 r. poz. 224 nr 1459).

Nowelizacja ustanawia dzień 6 stycznia, czyli Święto Trzech Króli, dniem ustawowo wolnym od pracy. Dodatkowo nowelizacja modyfikuje przepisy Kodeksu pracy w ten sposób, iż jeżeli zgodnie z przyjętym rozkładem czasu pracy święto przypadnie w dniu wolnym od pracy wynikającym z rozkładu czasu pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy (najczęściej jest to sobota), to nie obniży ono wymiaru czasu pracy. Zmiany wejdą w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.

Nie jest wykluczone, iż konstytucyjność ustawy nowelizującej Kodeks Pracy zostanie zbadana przez Trybunał Konstytucyjny.

Od 1 stycznia 2010r. , zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawy – Prawo bankowe (Dz. U. nr 71, poz. 609) zmieniono art. 12 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Obowiązkowo ubezpieczeniu wypadkowemu podlegają osoby objęte ubezpieczeniem emerytalnym i rentowym. Wykreślono ust. 3 w art. 12 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych co oznacza, że zrezygnowano z regulacji, że nie podlegają ubezpieczeniu wypadkowemu osoby wykonujące zlecenie, jeżeli wykonują pracę poza siedzibą lub miejscem prowadzenia działalności zleceniodawcy.